De fietstocht

Duur: 7 weken
Afstand: ongeveer 1100 kilometer
Dagafstanden: van 20 tot 60 kilometer (het moet voor iedereen leuk blijven)


Canterbury plains (24-12 t/m 29-12, 4 fietsdagen)

De fietstocht begint op het platte land van het Zuider eiland, ook wel de graanschuur van Nieuw Zeeland genoemd. De Canterbury plains worden gekenmerkt door kilometers lange kaarsrechte wegen door boerenland. Saai? We gaan het zien. Als het goed is hebben we in de verte uitzicht op de Zuidelijke Alpen, waardoor het niet helemaal is als fietsen door de Flevopolder. De eerste dag is meteen één van de langste met 60 kilometer. We stijgen ook 200 meter, maar omdat het zeer gelijkmatig over de dag verspreid is, moeten we er volgens de boekjes niets van merken. De andere 3 fietsdagen door deze streek gebruiken we om zuidelijker, en weer dichter bij de kust te komen. Een korte, stijle venijnige klim uit een kloof op de tweede dag is het enige echte obstakel wat ons te wachten staat. Maar ja, we beginnen net, dus het zal zwaar genoeg zijn. Ook al omdat de wind hier altijd tegen schijnt te waaien

McKenzie country (30-12 t/m 06-01, 4 fietsdagen)

In Geraldine maken we ons op om naar echt hoger gelegen gebieden te trekken. McKenzie Country is een verlaten en dor gebied van tussen de 600 en 800 meter hoogte dat vroeger als zeer onherbergzaam werd beschouwd. De tweede dag rijden we een groot deel van de route langs een breed kanaal dat hier gegraven is vanwege een elektriciteitscentrale. De derde dag komen we langs het Lake Pukaki, waarvandaan we met mooi weer Mount Cook (de hoogste berg van Nieuw Zeeland) kunnen zien liggen. We zullen tijdens onze rustdagen in Twizzel het Mount Cook national park ook gaan bezoeken.

De alpen (07-01 t/m 16-01, 5 fietsdagen)

Alhoewel we de hele reis de alpen al hebben zien liggen, en in McKenzie country al het voorportaal betreden hebben, gaan we nu echt beginnen met klimmen. De eerste col is Lewis pass, van bijna 1000 meter hoogte. Op de top van deze pas zullen we voor de enige keer deze reis wild moeten gaan kamperen. De volgende halte is te ver om in 1 dag te doen. Ik ben benieuw of er genoeg vlakke grond voor onze (vinden wij) megatent te vinden is. Na een overnachting in een cottage, en een aantal dagen in Wanaka (waar we de rustdagen gebruiken om een mooie wandeling te maken, daar waar we 8 jaar geleden ook al geweest zijn), gaan we op voor de tweede berg. Deze doen we in 2 stappen. Het eerste rustige deel sluiten we af met een hotelovernachting. Het tweede deel wordt waarschijnlijk het meest lastige stukje van de hele reis: klimmen tot bijna 1100 meter met stijgingspercentages tot 9, 10 procent (en niet vergeten dat we beiden 4 fietstassen, elk een deel van de tent en beide een fietskar + kind + verdere bagage omhoog zeulen).

Naar het zuiden (17-01 t/m 24-01, 6 fietsdagen)

‘Naar het zuiden’ klinkt als een overgangsperiode, en alhoewel het ook zo is, verheug ik me enorm op deze dagen. We gaan namelijk van de toeristische Alpen route af en komen weer in kleine plaatsjes en heuvelachtige streken waar we waarschijnlijk veel rustige, relaxte, vriendelijke mensen zullen ontmoeten. En mensen die ons vol ongeloof zullen vragen ‘but WHY do you want to go to ….? (vul plaatsnaam van onbeduidend gat waar de gemiddelde kiwi (zo noem je Nieuw Zeelanders) nog niet 5 minuten willen verblijven maar in).

De Catlins (25-01 t/m 31-01, 4 fietsdagen)

De Catlins zijn vaak beschreven als een vergeten stuk kust van Nieuw Zeeland, een uithoek, een plek waar het altijd waait en slecht weer is. En tot voor kort was de belangrijkste verbinding in deze streek nog niet eens geasfalteerd. Gelukkig is dat nu wel, en hoeven we slechts delen van de route over gravelwegen te fietsen. Het gebied wordt gekenmerkt door relatief lage maar steile heuvels, en ik ben bang dat we hier wel eens meer (moeilijke) klimmeters gaan maken dan in de alpen. We overnachten onder andere in Curio Bay, direct naast een langerekt strand waar pinguins aan land komen, zeeleeuwen rusten en dolfijnen voor de kust zwemmen. Ook is hier bij laagwater een fossiel stenen bos te zien. Nu maar hopen dat de zon ook mee wil werken.

De kustweg naar Dunedin (01-02 t/m 07-02, 4 fietsdagen)

Van de Catlins moeten we noordwaarts om in Dunedin te komen. Wegen zijn hier schaars, en het wordt een sport om de nationale snelweg SH1 te vermijden. SH1 is in deze regio trouwens vergelijkbaar met een provinciale weg in Nederland, maar dan minder druk. Het laatste deel van de fietstocht rijden we over een kustweg met uitzicht op zee, strand en lage heuvels. En heel rustig rijden we dan na ongeveer 1100 kilometer Dunedin binnen.

En of we de fietsen opgelucht of met gevoel van weemoed inleveren lezen jullie vlak na 8 februari.

Regelen

Het komt nu allemaal dichterbij. Nog minder dan een maand voordat we vertrekken. Het meeste is nu wel geregeld, en dat is meer dan je in eerste instantie zou denken en zou willen. Vooral het feit dat we op een van de drukste momenten in het jaar aankomen (begin van de NZ'se zomervakantie en vlak voor kerstmis), en ook nog eens populaire plaatsen aandoen, betekent dat we het een en ander hebben moeten reserveren. Gelukkig kregen we van bijna alle campings (en 1 hotel) waar we de eerste 2,5 week verblijven binnen een dag antwoord. Het betekent wel dat we deze eerste periode een vast schema hebben.

Natuurlijk hebben we ook de fietsen geregeld. We huren 2 fietsen en 2 fietskarren die we in Christchurch ophalen, en na afloop in Dunedin kunnen inleveren. Overigens moesten de fietsen wel aangepast worden, want tourfietsen zoals in NL kennen ze niet. Dus voor Erica geen racestuur, een extra stevig achterwiel, voor ons beide spatborden (voor de kinderen in de karren heel handig, anders komen ze bij een nat wegdek verzopen aan), gewone trappers (geen race-klik-dingen) en comfortabele zadels. Kortom, de mechanicien van de fietszaak zal een leuke middag hebben om onze fietsen rijklaar te maken. Gelukkig denken ze heel goed met ons mee, en is overal een oplossing voor gevonden.

Als laatste hebben we ook thuis van alles geregeld. Van het stopzetten van kinderopvang (toeslag) en het maken van afspraken met de school waar Jelmer gaat beginnen als we terugkomen tot het bedenken van alle financiele consequenties. Welke rekeningen zouden we bijvoorbeeld binnen kunnen krijgen (en incassobureaus omdat we niet betalen), kunnen we betalingen automatisch laten verlopen of zijn er alternatieven? De ouderschapsverlof regeling op ons werk hebben we begin dit jaar al aangekaard, zodat er voldoende tijd was om hieromtrent dingen te regelen. We moesten natuurlijk ook nieuwe kleren, schoenen, reistassen, slaaptentje en allerlei andere uitrusting kopen om zo licht, compact en comfortabel mogelijk te kunnen reizen.

En nu is het eigenlijk alleen nog wachten (afgezien van hard werken om dingen zo goed mogelijk achter te laten, trainen voor het fietsen, allerlei verjaardagen, Sinterklaas etc. etc.). Nog 3 weken werken, een concertweekend van Erica, 3 dagen voor de laatste dingetjes, en dan mogen we.