dinsdag 29 december 2009

Dag 4: Mt. Somers naar Geraldine - 50 kilometer

Ook dit is een heerlijke dag. Bewolkt, dus geen felle zon, en grote delen bijna onmerkbaar omlaag. We merken of we omhoog of omlaag gaan door het verzet dat we draaien en de snelheid die we halen. 'Bergop' is dat zo rond de 15 km/uur, bergaf 23 km/uur. Maar als je voor je kijkt zie je gewoon een vlakke weg.



Zoals eerder genoemd zijn de wegen hier recht, één stuk is ongeveer 20 km zonder bocht, en dat vinden automobilisten een excuus om lekker hard te gaan. Gelukkig zijn we wel wat gewend van de wandeltocht en gaan de meeste auto's in een grote bocht om ons heen.

Het landschap is na 4 dagen nog steeds weiland, koeien, schapen en rechte lijnen. Er staan wel redelijk wat bomenrijen, zodat de wind gebroken wordt, en ook de horizon niet altijd te zien is. In de verte (als de wolken het toelaten) zien we nog altijd de Alpen. We hebben er na de kloof van de tweede dag wel wat schrik van, maar ja, klimmen is niet te vermijden. Morgen en overmorgen (naar Fairlie en Lake Tekapo) worden wat dat betreft echte testen.

Dag 3: Methven naar Mt. Somers - 30 kilometer

Een heerlijk ritje. Het miezert weliswaar af en toe, maar niet dat we er door en door nat van worden. En eigenlijk is dit wel aangenamer dan een zon die op je kop brand. De wegen lopen soepel, er zijn bijna geen geen heuvels, en de kinderen hebben de smaak al weer helemaal te pakken. We doen het in 1,5 uur, zonder te stoppen. Mt. Somers is een plekje om verlieft op te worden. Er is niets, behalve een prachtige general store, die van binnen misschien nog ouderwetser aandoet dan van buiten. Er zijn verder wat koeien in de wei, en een oud kolenwaggonetje om het geheel een historisch karakter te geven.

vrijdag 25 december 2009

Dag 2: Glentunnel naar Methven - 45 km


Een Zware dag, maar... met Bauke gaat het beter in de fietskar. En dat terwijl we lang onderweg zijn. Lang, omdat de wind direct van de berg ons in het gezicht blaast, en met flinke kracht. Lang, omdat we een kloof doormoeten, en.... eh.... er gewoon niet uit komen. De weg is te steil, de fietsen te zwaar, onze conditie nog niet goed genoeg. Lang, omdat een spin (waarmee je bagage vastzet) in Richards achterwiel terecht komt waardoor een reparatie nodig is. lang, omdat Richard ook nog een lekke band krijgt.

T ot zover het slechte nieuws. Het goed nieuws is dat vlak nadat we zijn afgestapt en onze fietsen de kloof uit proberen te duwen, we geholpen worden door een nederlands en duits meisje die onze bagage en de kinderen een kilometer meenemen, zodat wij iets lichter kunnen klimmen. Gelukkig krijg ik de spin uit mijn achterwiel, zonder beschadigingen aan spaken (zoals het er nu uitziet). De lekke band kan verwisseld worden en de laatste 11 km gaan we kaarsrecht bergaf en met wind in de rug met 30 km/uur op Methven af. We arriveren om half vijf op een bijna lege camping (het zou zo druk zijn gedurende kerst en oudjaar). Gelukkig hebben we morgen een rustdag.

Dag 1: Christchurch naar Glentunnel - 62 km


De tocht begint goed, behalve dat Jelmer en Bauke het statieportret bij aanvang niet zo zien zitten (Jelmer met z'n rug naar de camera, en Bauke lekker huilend). De eerste dag is meteen de langste, maar zeker niet de zwaarste. Vooral omdat we de wind in de rug hebben.

De wegen zijn lang, recht en het landschap lijkt vlak. Lijkt vlak, want in werkelijkheid klimmen we ruim 200 meter gedurende de dag. In de verte zien we de Alpen, hoog, kaal en op sommige plekken nog besneeuwd. Het weer is OK, wat ons bijna zorgelijk verbaasd, na de regenzomer van 8 jaar geleden. De zon brand genadeloos.

Aan het einde van de dag beginnen we het klimmen pas echt te voelen. De wind komt nu ook van opzij. Onze snelheid loopt terug tot onder de 15 km/uur. Maar we zijn er, hebben een schaduwrijke plek op de camping, en een winkel is vlakbij.

Alhoewel de bepakking zwaar is, viel de eerste tocht mee. Dichtbij Christchurch was er nog veel verkeer, maar hoe verder weg we komen, hoe rustiger het wordt. Pauze houden we op het gras naast de weg, De wegen zijn redelijk breed 9genoeg ruimte voor auto's en vrachtwagens om ons te passeren, en het asfalt varieert van zeer lekker rijdend glad spul, tot een wat lastiger rullere variant.

Bauke moet nog een beetje wennen in de fietskar (eufemisme voor: huilt regelmatig en  heeft het niet naar z'n zin). Jelmer is helemaal happy. Voordeel is dat Bauke 's avonds direct gaat slapen (en dat was tijdens onze testfietsvakantie in Nederland weer anders)

zondag 20 december 2009

We zijn er!

Op woendagavond werd het nog even spannend met de sneeuw die voorspeld werd, en de chaos die het op zou leveren, maar alles viel mee. Alles? Nou, niet het gewicht van de tassen. Het zijn er uiteindelijk 3 geworden (plus wat klein grut), en de zwaarste weegt ruim 25 kilo. Dat is nog niet zo'n probleem, maar het gewicht in die tassen is verdeeld over een aantal fietstassen en wat los spul. Als je zo'n tas tilt gaat alles schuiven en bewegen. We waren blij toen we op het station waren, ook al is dit maar een paar honderd meter.

De vluchten gingen heel soepel en de jongens hebben zich fantastisch gedragen. Ze werden door de Singapore girls natuurlijk wel volgestopt met snoep, snoep en nog eens snoep, maar als je na zeven keer dezelfde aflevering van Dora nog steeds lief en stil zit te kijken, verdien je respect. Ook Erica is goed door de reis gekomen. Moest ze acht jaar geleden nog drie dagen op bed, nu liep ze vrolijk het vliegveld af, en is na 1 nacht al weer zover om Christchurch in te gaan (wat we nu dus aan het doen zijn).

Nog een verrassing: we kwamen met lekker zonnig weer, goed temperatuurtje, en vandaag is het alleen maar beter geworden. Bizar om met sneeuw en vorst weg te gaan, en nu lekker in korte broek rond te lopen. Gelukkig verwachten ze voor vanmiddag wel een omslag die gepaard zou moeten gaan met storm en hagel.

Vanochtend hebben we een ritje gemaakt met een historische tram, en zijn we met een kabelbaan een dichtbij gelegen heuvel opgeweest. Vanaf 500 meter hoogte konden we de stad, de zee, en de 70 kilometer verderop gelegen Alpen zien. Donderdag fietsen we onze eerste dag tot vlakbij de voet van die bergen. Vanmiddag gaan we verder met boodschappen doen (wat zwemkleren voor de jongens, zonnenbrand, anti-mug etc.). Maandag nog een relaxte dag, en dinsdag onze fietsen ophalen.