Van de drie dagen in Wanaka hebben we de beste dag 'uitgekozen'. Een stralend blauwe hemel verwelkomt ons, en doet ons vermoeden dat we vandaag wat uitzichten zullen zien die we de vorige keer niet zagen. De chauffeur van het busje dat ons brengt, benadrukt meerdere malen dat dit de eerste keer in 2 weken is dat er uberhaupt iets te zien is. We voelen ons bevoorrecht.
De wandeling doen we met ons vieren. Bauke achterop in de draagzak bij Richard, een rugzakje voor op bij Richard, en Jelmer als een soort levende rugzak bij Erica om de nek (diepe buiging van Richard voor Erica hiervoor), en soms ook lopend. Het is een goed pad, en we winnen snel hoogte. Op het eerste uitzichtspunt blijven Jelmer en Bauke met Richard achter, terwijl Erica het laatste stuk loopt. Terwijl de drie hun boterham opeten komt er een kea langs. Kea's zijn bergpapagaaien, en heel slim. Ze vernielen van alles, en ook deze wil graag onze tassen bezichtingen. Jelmer en Bauke vinden het maar niets, die grote vogel zo dicht bij hun.
Als Erica terug is, mag Richard ook even op en neer naar boven. De uitzichten zijn Wonderbaarlijk.
