Oudjaar. Een gewone zomerse dag hier. We gaan nu echt de hoogte in met een zeer geleidelijke 25 km lange klim naar Burkes pass en MacKenzie country. Het is weer zonnig ('nou en', denk je misschien, maar wij verbazen ons er nog steeds over omdat het acht jaar geleden zoveel regende), en ook de wind doet het rustig aan. We rijden door een brede vallei met aan beide kanten hoge heuvels. Na een uur slaan we 'links af' een smallere vallei in, maar de weg blijft nauwelijks zichtbaar stijgen. Telkens als we weer 100 meter geklommen hebben meldt Richard het eventjes. Na het dorpje Burkes Pass wordt het even steil, maar ja, dat is weer alleen de laatste 300 meter naar de top. Richard komt op z'n tandvlees boven, en Erica loopt weer een stukje.
Van de Canadezen, die GPS hebben, horen we dat de laatste kilometer gemiddeld rond de 8% omhoog ging. Dan weten we ook weer dat we geen watjes zijn, maar dat het gewoon af en toe steil is, en lopen dan onvermijdelijk is. Na de pass, die op 700 meter ligt, stijgen we nog verder naar het 100 meter hoger gelegen Lake Tekapo. De camping ligt direct aan het schitterend blauwe meer, en alhoewel het vol staat, is het rustig.
Oud en nieuw wordt nauwelijks gevierd. Omdat we morgen weer moeten fietsen gaan we eerder slapen, en we worden nauwelijks wakker van het nieuwe jaar.